موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله پژوهش های معاصر در علوم و تحقیقات 2676-5764 3 24 مطالعه تطبیقی اسباب فسخ نکاح در فقه امامیه و قانون مدنی افغانستان 76 62 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA محمّدمهدی استادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم محمّدحیدر دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، جامعة ‏المصطفی(ص) ‏العالمیة مجتبی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه میبد، پژوهشگر مطالعات اسلامی و مدرس دانشگاه در پژوهش حاضر سعی شده است، اسباب فسخ نکاح از منظر فقه امامیه و قانون مدنی افغانستان تبیین شده و موارد اشتراک و افتراق آن دو نیز مورد مقایسه قرار گیرد. اجرایی بودن فقه امامیه و قانون مدنی افغانستان در محاکم این کشور، بحث تطبیقی میان آن دو را ضروری می‌نماید. از بررسی و تحقیق در این زمینه به دست می‌آید که «اسباب فسخ نکاح» در فقه امامیه و قانون مدنی افغانستان، متفاوت از یکدیگر بیان شده است؛ فقهای امامیه سه امر را موجب حق فسخ نکاح می‌دانند که عبارت اند از: وجود برخی از "عیوب" در مرد یا زن، "تدلیس" و "تخلف از شرط صفت". قانون مدنی افغانستان شش امر را موجب فسخ نکاح می داند که به دو دسته تقسیم می¬شود: الف ـ دسته اول اموری است که سبب وجود خلل در حین عقد می¬شود و عبارتند از: 1 ـ فقدان یکی از شروط صحت عقد. 2‌ ـ‌ جنون و عته. 3 ـ نقصان مهر از اندازه‌ی مهر المثل زوجه. ب ـ دسته دوم اموری است که سبب وجود خلل بعد از عقد می شود و مانع دوام نکاح می‌گردد و عبارتند از: 1 ـ حرمت مصاهره. 2 ـ لعان. 3 ـ امتناع زوجه غیر کتابی از مسلمان شدن، در صورتی‌که زوج او مسلمان شده باشد. /downloadfilepdf/849745