ثبت نام
ورود به صفحه کاربری
صفر تا صد چاپ کتاب شما

binder-right6

binder-right5

img6.jpg

binder-left1

 

 

 

علوم و تحقیقات

تاثیر تمرین مقاومتی عضلات ابداکتور و روتیتور خارجی هیپ همراه با مصرف مکمل پروبیوتیک بر سندرم درد کشککی رانی و ارتباط آن با التهاب در دختران بسکتبالیست
دوره 7، شماره 73، مرداد 1404، صفحات 72 - 83
نویسندگان : بنفشه فرودی 1، زهرا کوهستانی سینی* 2، سعیده سعیده نجد 3، محمدعلی کهن پور 4، عطیه بهرامی پور 5
1- کارشناس ارشد آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، موسسه آموزش عالی بینالود، مشهد، ایران
2- دکترای تخصصی فیزیولوژی ورزش، کارشناس تربیت بدنی آموزش و پرورش استان خراسان جنوبی، ایران
3- کارشناس ارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی،دبیر تربیت بدنی آموزش و پرورش استان خراسان رضوی، ایران
4- استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه زند شیراز، ایران
5- استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه زند شیراز، ایران
چکیده :
مقدمه و هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تمرین مقاومتی عضلات ابداکتور و روتیتور خارجی هیپ همراه با مصرف مکمل پروبیوتیک بر سندرم درد کشککی رانی و ارتباط آن با التهاب در دختران بسکتبالیست بود. مواد و روش ها: 30 بسکتبالیست¬ دختر دارای سندرم درد کشککی رانی به طور تصادفی در سه گروه تمرین + مکمل، تمرین + دارونما و دارونما (هر گروه 10 نفر) قرار گرفتند. مداخلات به مدت هشت هفته انجام شد. تمرین به صورت هفته ای سه جلسه، تمرینات مقاومتی عضلات دور کننده و چرخاننده خارجی هیپ انجام شد. پروبیوتیک و دارونما با دوز مشابه 2 عدد در روز با دوز 108×2 میکروارگانیسم مصرف شدند. 24 ساعت قبل و 48 ساعت بعد از مداخلات، اندازه گیری متغیرها انجام شد. یافته ها: درد، نقص حرکتی و سطوح سرمی CRP و TNF-α در دو گروه تمرین + مکمل و تمرین + دارونما در مقایسه با گروه دارونما به طور معنادار کاهش یافتند که این کاهش در گروه تمرین + مکمل نیز به طور معنادار بیشتر از گروه تمرین + دارونما بود (P<0.05). همچنین، بین تمامی متغیرها با یکدیگر ارتباط مثبت معنادار وجود داشت، به گونه ای که با کاهش هر متغیر، متغیر دیگر نیز کاهش یافت (P<0.05). بحث و نتیجه گیری: احتمالا تمرین مقاومتی عضلات ابداکتور و روتیتور خارجی هیپ منجر به بهبود سندرم درد کشککی رانی در دختران بسکتبالیست می شود و با افزودن مکمل پروبیوتیک به این تمرینات، بهبود بیشتری حاصل می¬گردد. به نظر می رسد که این تغییرات، تا حدودی به کاهش التهاب مربوط می شوند.