این مقاله مروری به بررسی سیر تحول تاریخی و پارادایم‌های غالب در برنامه‌های درسی تربیت بدنی می‌پردازد. هدف اصلی، تحلیل گذار از رویکردهای متمرکز بر آمادگی جسمانی در دهه‌های گذشته به سمت رویکردهای جامع‌تر و فراگیرتر امروزی، مانند تربیت بدنی فراگیر و سلامت مبتنی بر سبک زندگی است. این مرور نشان می‌دهد که ادبیات تخصصی شاهد یک تغییر پارادایمی اساسی بوده است؛ از تمرکز صرف بر معیارهای فیزیولوژیک و مهارت‌های ورزشی تا پذیرش مفاهیم گسترده‌تر شامل شایستگی‌های اجتماعی-عاطفی، سلامت روانی، و مشارکت مادام‌العمر در فعالیت بدنی. با واکاوی اسناد کلیدی و پژوهش‌های برجسته، این مقاله شش مرحله اصلی تکامل را شناسایی می‌کند: دوره نظامی‌گری، دوره پزشکی-بهداشتی، دوره آمادگی جسمانی (دهه 1950 تا 1970)، دوره مهارت‌های ورزشی، دوره حرکت‌شناسی، و پارادایم نوین تربیت بدنی فراگیر و سلامت. در نهایت، نتایج نشان می‌دهد که پذیرش پارادایم فراگیر، که بر دسترسی، برابری، و یادگیری مهارت‌های حرکتی برای همه دانش‌آموزان با هر توانایی تأکید دارد، نه تنها برای انطباق با استانداردهای آموزشی مدرن ضروری است، بلکه عاملی حیاتی در شکل‌دهی به شهروندانی فعال و مسئولیت‌پذیر محسوب می‌شود.

تربیت بدنی برنامه درسی آمادگی جسمانی تربیت بدنی فراگیر تغییر پارادایم تاریخچه تربیت بدنی سلامت مهارت‌های حرکتی.