هدف این مطالعه تعیین ارتباط بین سبک زندگی و تاب‌آوری مادران باردار مراجعه‌کننده به مراکز سلامت جامعه شهری و روستایی شهرستان قوچان در سال ۱۳۹۶ بود.این پژوهش یک مطالعه توصیفی–همبستگی بود. جامعه شامل تمام زنان باردار مراجعه‌کننده به مراکز سلامت شهر و روستا بود. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران محاسبه و ۳۲۰ زن باردار از طریق نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها از طریق دو پرسش‌نامه سبک زندگی LSQ شامل ۷۰ سؤال در ۱۰ مؤلفه و پرسش‌نامه تاب‌آوری کونور و دیویدسون (CD-RISC) شامل ۲۵ عبارت؛ جمع آوری شد. پایایی ابزارها با آلفای کرونباخ برای LSQ برابر 0.83 و برای CD-RISC برابر 0.84 گزارش شد که نشان‌دهنده اعتبار مناسب ابزارهاست. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۲ و با استفاده از آمار توصیفی و آزمون‌های کای‌دو، t مستقل و ضریب همبستگی پیرسون انجام شد. نتایج نشان داد میانگین اکثر مؤلفه‌های سبک زندگی مادران شهری بالاتر از مادران روستایی است. همچنین بین برخی مؤلفه‌های تاب‌آوری (مانند تصور از شایستگی فردی و اعتماد به غرایز) در دو گروه تفاوت معنی‌دار مشاهده شد. یافته‌های همبستگی نشان داد تمام مؤلفه‌های سبک زندگی با نمره کلی تاب‌آوری رابطه مثبت و معنی‌دار دارند؛ به‌ویژه سلامت روان‌شناختی، سلامت معنوی و سلامت اجتماعی قوی‌ترین همبستگی را با تاب‌آوری نشان دادند. بر اساس نتایج مطالعه، سبک زندگی سالم نقش مهمی در افزایش تاب‌آوری زنان باردار دارد. ارتقای رفتارهای سالم در دوران بارداری می‌تواند توان سازگاری و مقاومت روانی مادر را تقویت کند. پیشنهاد می‌شود برنامه‌های آموزشی مبتنی بر ارتقای سبک زندگی سالم در مراکز شهری و روستایی طراحی و اجرا شود، به‌ویژه برای زنان روستایی که در برخی مؤلفه‌ها نمرات پایین‌تری داشته‌اند.

سبک زندگی تاب‌آوری زنان باردار سلامت روان مراکز سلامت جامعه