ایستگاه‌های تقلیل فشار گاز به‌عنوان بخشی حیاتی از زیرساخت‌های تأمین گاز شهری، با ریسک‌های ایمنی، بهداشت شغلی و محیط زیستی متعددی مواجه هستند که در صورت عدم مدیریت مناسب، می‌توانند منجر به حوادث جبران‌ناپذیری شوند. هدف از این پژوهش، ارزیابی جامع این ریسک‌ها به روش تحلیل حالات خرابی و تأثیرات آن (FMEA) در ایستگاه تقلیل فشار گاز شهر سنقر بود. این مطالعه به‌صورت میدانی و توصیفی-تحلیلی انجام شد و داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه با کارشناسان، مطالعه مدارک فنی و اجرای روش FMEA جمع‌آوری گردید. یافته‌ها نشان داد که عدم فعال‌سازی شیر قطع اضطراری خط (SCSSV) با شاخص اولویت ریسک (RPN) برابر با ۳۰۰ به عنوان بحرانی‌ترین ریسک ایمنی شناسایی شد. همچنین، تحلیل پارتو نشان داد که اولین ۷ تجهیز (۷۰٪ کل تجهیزات) مسئول بیش از ۹۰٪ از کل ریسک تجمعی هستند. در حوزه بهداشت شغلی، قرار گرفتن کارکنان در معرض سر و صدا و گازهای خطرناک از مهم‌ترین ریسک‌ها بود. از دیدگاه محیط زیستی، نشت گاز و انتشار متان به عنوان مهم‌ترین تأثیر زیست‌محیطی شناسایی شد. بر اساس یافته‌ها، مجموعه‌ای از پیشنهادات عملیاتی، سیستمی و مدیریتی ارائه شد که شامل نصب سیستم‌های Redundant، اجرای برنامه LDAR، بهبود برنامه نگهداری پیشگیرانه، اجرای سیستم مدیریت یکپارچه HSE و تقویت فرهنگ ایمنی است. این پژوهش نشان داد که استفاده از روش FMEA به‌عنوان یک ابزار سیستماتیک و پیشگیرانه، امکان شناسایی دقیق ریسک‌ها و طراحی راهکارهای هدفمند را فراهم می‌کند و می‌تواند به بهبود پایدار ایمنی و پایداری عملیاتی ایستگاه‌های گاز کمک کند.

ایستگاه تقلیل فشار گاز تحلیل حالات خرابی و تأثیرات آن (FMEA) ریسک‌های ایمنی بهداشت شغلی محیط زیست شاخص اولویت ریسک (RPN)